Chaturada's Blog ~ แท่นประดิษฐานแห่งเทพหมี

เมื่อวานอ้อนแม่ไปละลายทรัพย์ที่งานหนังสือ...วันนี้ล่อลวงแม่ไปงานกาชาดค่ะ แปลกนะคะทั้งที่งานกาชาดมีใกล้บ้านเรามากเลย บ้านเราบางพลัด กาชาดแค่ลานพระบรมรูปทรงม้า แต่เราก็ไม่ได้ไปงานนี้มากว่า 10 ปีแล้วล่ะ ลุงบอกว่าคนเยอะบ้างล่ะ ร้อนบ้างล่ะ (มันก็เป็นงั้นจริงๆ แต่เราชอบงานแบบนี้มาก แฮปปี้ดี อากาศโปร่งๆ ลมโกรกสบาย)

ทีอรกออกจากบ้านกับแม่กับพี่สาว พี่อร(แฟนพี่ชาย) ระหว่างที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของฝั่งที่จะขึ้นรถ แม่ก็บอกว่า เฮ้ย นั่นวินใช่ไหม เราก็เห หลานเราเหรอ พอเห็นว่าใช่เลยวิ่งไปหา หลานคนนี้รักมากหลงมาก เพราะฉลาดจริงๆ ล่ะ พูดเก่งมากกกก พูดแบบไม่ใช่จำแล้วพูด ถามคำถามเป็น (เพิ่งขวบกว่าๆเอง)

เรา "วินครับ น้ำตาลไปเรียนนะ(แต่งชุดนักศึกษา) น้ำตาลไปเรียนทำ มะ สาด - สเตรสเสียงที่ - มะ - "
ป้า "วิน อาน้ำตาลไปไหนนะ"
วิน "ไปเรียน"
ป้า "เรียนไหน"
วิน "ไปเรียนทำ มะ ฉาด..."

สอนรอบเดียวพูดได้แล้วอะ น่าร้ากกก จนบางครั้งดูตอแหล...น่าเตะ (นี่คือน่ารักนะ แต่หมั่นไส้ด้วย) ไว้วันหลังจะมาเล่าเรื่องหลาน

ท่าฉลามยิ้ม...นับ 1...2...3...แล้วก็ถ่าย แชะ

ทีนี้พอเห็นปั๊บก็วิ่งไปหา แต่ขอโทษค่ะ อาวิ่งลงมาหามันเงยหน้ามองแม่เรา โบกไม้โบกมือ เรียก "อาต้อย..." (อันที่จริงเป็นย่าต้อยค่ะ แต่พ่อเขาเรียกแม่เราว่าอาต้อย เลยเรียกตาม แม่เราก็ไม่ว่า เพราะดูเด็กดี กั่กๆ) ฟัดหลานอยู่พักก็ขึ้นรถเมล์ไปงานค่ะ (ป.ล. ติดขบวนเสด็จวังแถวๆ ศรีย่านแหละ เหอๆ...)

พอถึงงานก็เดินๆค่ะ เจอซุ้มมากมาย แต่ที่คิดว่าเด่นสุดก็คืออออ....ซุ้มธรรมศาสตร์และจุฬาค่ะ เล่นจำลองโดมและพระเกี้ยวมาเลยนี่นา - -" แต่ของธรรมศาสตร์เด่นกว่าด้วยการเซ็ทสีและไฟค่ะ จุฬาสว่างไป ไฟขาว เลยไม่สวย ไม่ได้ลำเอียงนะคะ

ที่เจอแล้วกรี๊ดๆ ที่สุดก็คือน้องหมา....น้องหมาจากโครงการพระราชดำริ ที่เอาสุนัขจรจัด จรเจ็บมาฝึกค่ะ ไม่ได้ถ่ายรูปหมาไทยมาเลย เพราะน้องเขาเดินกับครู เลยถ่ายมาแต่หมาฝรั่ง ตัวแรกนี่ชื่อน้องลิลลี่ ใช่ไหมนะ ใครเอาเจนเชี่ยนฯ ไปป้ายเป็นคิ้วชินจังเชียว

โธ่ คนสวยของพี่ TwT

จากนั้นก็เจอน้องอีกตัว เป็นหนุ่มหล่อ ชื่อไวท์ เป็นลาบราดอร์ค่ะ โฮ้ย หล่อมากกก หล่อมากๆ แต่เขาร้อน กับเฉาคน เลยทำหน้าเซ็งๆ (ครูฝึกบอก) นี่ค่ะ น้องไวท์

ค่ะ...ไม่ผิดค่ะ นี่ล่ะน้องไวท์ ทีแรกที่ได้ยินทำเสียงแบบ "ฮะ ชื่ออะไรนะคะ" ครูฝึกก็หัวเราะ (ยิ้มสวยเชียว) "ครับ ไวท์ครับ เหมือนชื่อไทยว่าไอ้ขาว หรือสำลีอะไรแบบนั้นล่ะครับ" น้องน่ารักมาก ลูบหัวไม่โกรธ อยากกอด อยากหอมมาก ทีแรกไม่มีใครกล้าเล่นกับน้อง เรากะแม่นี่รุมใหญ่ (เป็นโรคบ้าหมาแมว) รวมถึงพี่สาวด้วย กรี๊ดกร๊าดหมา แต่เราแอบมองอะไรอย่าง...แบบว่าติดใจสุดๆ ก่อนที่จะเดินเข้าซุ้มธรรมศาสตร์... พอตักตลับเสร็จ บอกแม่

เรา "แม่คะ ไปถ่ายรูปน้องไวท์ได้มะ...เอารูปครูฝึกด้วย"
แม่ "เอาสิ"
เรา "หนูว่าแกหล่อนะ น่ารักดี" ยิ้มสวยอะ ชอบ
แม่ "ฮื่อ คิดเหมือนกัน" แกก็หัวเราะ

ค้นพบความจริงอย่างหนึ่งว่า แกถ่ายรูปไม่ขึ้น แต่ตัวจริงแกหล่อนะคะ น่ารักอะ โฮะๆ ลองไปเดินๆ ดูได้ ผิวคร้ามตาคม คมเข้ม ชอบแนวๆนี้อะ ใครเจอหนุ่มหล่อแนวนี้ก็ถ่ายมาฝากเรานะ ชอบดู (ฮา)

จากนั้นก็ไปยิงปืนค่ะ ที่ร้านกองทัพเรือ ได้ข่าวว่ายากกว่าที่อื่น พี่ชายไปยิงปืนยาวมา ได้ 1 ลูก จาก 30 ลูก นอกนั้นเป้าสะอาดค่ะ เราไม่ชอบปืนยาว เลยยิงปืนสั้นแทน ลูกโม่อะ ไม่เคยยิง ยิงแต่ออโต้ หนักแล้วก็สะบัดกว่านะ - -" (ยิง 11 มม. นี่นะ) ก็สนุกดีค่ะ 5 ลูก ได้ 1 ลูกเอง แบบว่า เป้าไกล แล้วก็เล็กมาก เราสายตาสั้น (สั้นลง ยังไม่ได้ตัดแว่นใหม่) แค่ยิงถูกก็เก่งแล้ว พี่สาวกับแม่..โฮ้ๆ... มือปืนเป้าสะอาดค่ะ ไม่โดนเลยล่ะ เราจัดว่าดีกว่าสินะคะ แม่เรานี่จะได้เข็มแม่นปืนชั้นต้นแล้วนะ - -" แกบอกว่าที่ศูนย์กีฬาบางนาเป้าใกล้กว่าค่ะ

มาดูผลงานกัน พรีเซนต์โดยลูกชาย

อันนี้ยิงชุดที่สองค่ะ 5 ลูกได้ 1 เหมือนกัน
กระบอกนี้นกแข็งมากเลยอะ กดไม่ลง เจ็บมาก

อันนี้ยิงทีแรกค่ะ ^^

ใครยังมีเพื่อนหนุ่มๆ หล่อๆ ที่ยังไม่รู้เรื่องนี้
แนะนำมาให้เราได้นะคะ (ฮา)

• ป.ล. แม่บอกว่าไม่พรุ่งนี้หรือวันมะรืน เราจะไปยิงปืนอีกค่ะ ไปยิงปืนโดยเฉพาะ คราวนี้จะทัวร์ให้หมดทั้งตำรวจและทหารบก ^^
• ไม่มีทหารเรือหล่อๆเลย มีแต่พวกจ่ากะนายทหารแก่ๆ (ฮา) แน่ล่ะสิยะ
• วงดนตรีกองทัพเรือดร็อปลงมากค่ะ ธรรมดาๆ เมื่อก่อนนะคะ วงหรูมาก ขนาดที่เราฝังใจ ไม่กล้าจะเข้าไปนั่งกินน่ะค่ะ
• แม่บอกอีกว่า เดี๋ยวนี้เขาเอาพวกจ่าพยาบาลมาเสิร์ฟ ผิดกับเมื่อก่อน เอานักเรียนพยาบาลมาเสิร์ฟ ตอนนั้นคนเข้าตรึม มาดูนักเรียนพยาบาล (แม่เจอกับพ่อก็งานกาชาดนี่ละ) แม่บอกไม่เริ่ดเลย เราสงสัย...ก็ถามว่า คงเหมือนกับจัแดงกึม ที่เอาแพทย์หญิงไปเป็นนางโลม แม่บอกว่าต่างกัน การช่วยงานกาชาดของนักเรียนพยาบาล แม่ถือว่ามีเกียรติมาก