================
[Art] วาดด้วยใจ ลงท้าย...ที่รัก
posted on 17 Jul 2008 01:52 by shakri in Artวาดด้วยใจ ลงท้าย...ที่รัก เป็นชื่อนิยาย
เราจะไม่มาแปะนิยาย เพราะจะวางแผงอยู่แล้ว จะแปะแล้วต้องลบเพื่อ ?
ยังไงอาจจะแปะตอนแรกให้อ่านเร็วๆ นี้ล่ะมั้งนะ ทุกท่านจะได้ตัดสินใจถูกว่าจะอ่านมันดีหรือไม่ (ฮา)
แต่ตอนนี้ขอแปะรูปก่อน เขียนมาสองเดือน อีดิทอีกพักใหญ่ ไม่เคยได้วาดรูปพระเอกนางเอกเลย
รูปที่จะวาดต่อไปนี้ คงเป็นซีรียส์ของทั้งสองคน วาดเล่นไปเรื่อยๆ
เปลี่ยนแปลงไปตามความสัมพันธ์ของทั้งสองคนที่ใกล้ชิดขึ้น...ก็คงได้เห็นอีกสักพักเนาะ
หวังว่าจะไม่เบื่อ (แต่ก็คงไม่ได้อัพทุกเอนทรี่ เพราะคนเขียนจะเบื่อ...เอ๊ะ ยังไง)
วาดด้วยใจ ลงท้าย...ที่รัก เป็นนิยายรัก (แน่ล่ะสิ อาชญากรรมอะไรหวานซะ)
เป็นเรื่องของนักวาดการ์ตูนสาววัย ๓๐ ที่เรียกได้ว่าเป็นมืออาชีพและโสดสนิท
ที่กำลังตกอยู่ในวังวนของคำถามที่ว่า "การ์ตูนไทย" แท้จริงแล้วมันเป็นอย่างไร
สาวเมืองสองแคว...พิษณุโลก คนนี้ชื่อ หวายหรือทักษยา
หน้าตาก็ไม่ไ่ด้เลวร้าย แต่เพราะทำงานที่บ้าน จึงตกอยู่ในสภาพป้าๆ ไม่จำเป็นต้องแต่งตัวไปไหน
น้องชาย 'แวน' หรือธนาคม เลยสรรเสริญพี่สาวด้วยน้ำเสียงชื่นชม(?) ว่าเธอ "สวยราวเทพีโต๊ะดราฟท์"
แม้เธอจะมิได้เป็นฮิคิโคโมริ แต่โลกของเธอนอกจากตลาดละแวกบ้าน คุณนายแม่หญิงแกร่งเจ้าของสวน
ทัษยาก็มีโลกไซเบอร์เอาไว้ติดต่อกับเพื่อนๆ ที่อยู่กทม. ด้วย msn
และด้วยคุณูปการจากเพื่อนสาววาย(อดีตอยู่สายคอสเมื่อกว่าสิบปีก่อน)ที่เป็นสถาปนิก
ภามิน 'แพร์' เพื่อนผู้แสนดีเลยโยนอีเมลเธอให้รุ่นพี่ร่วมมหาวิทยาลัยเอาไปแอดด์ไว้ซะ
ชายหนุ่มคนนั้นเป็นสถาปนิกรุ่นใหม่ มีผลงานได้รางวัลทั้งในประเทศและต่างประเทศ
อีกทั้งยังเป็นนักวิจารณ์มีคอลัมน์เป็นของตัวเอง มีมุมมองที่เปิดกว้างและหลากหลาย
เธอจึงคิดว่าพี่ชายคนนี้น่าจะช่วยเพื่อนเธอได้เรื่องงาน...
และภามินก็หวังผลอย่างอื่นด้วย
เธอบรรจงจับชายหนุ่มแสนดีคนหนึ่ง(ที่ตนเองเอาไม่ลง)ใส่พานถวายให้เทพีโต๊ะดราฟท์อย่างทักษยา
ทว่าเมื่อได้พุดคุยกันจริงๆ แล้ว...ของบรรณาการกลับปลื้มเทพีเมืองสองแควเสียนี่
เรื่องมันก็เลยไม่จบแค่ใน msn เสียแล้ว...
ทัศน์เทพ คือเทพของเพื่อนๆ น้องๆ คณะสถาปัตยกรรม และเป็นไอ้เกลี้ยงของพ่อ แม่ และพี่ชายพี่สาว
หนุ่มระยองลูกเจ้าของสะพานปลาเข้ามาทำงานเมืองกรุงเป็นสถาปนิกนานแล้ว
เขาเป็นมนุษย์มหัศจรรย์ ที่แม้จะโต้รุ่งเผางาน หากหน้า่หล่อเกลี้ยงเกลาสมชื่อได้
แน่นอนว่าเพื่อนๆ ไม่รู้ว่าเขาไปโกนหนวดเอาตอนไหน...เป็นปริศนาตั้งแต่สมัยเรียนจนถึงตอนนี้
ในช่วงที่งานรุ่งๆ จู่ๆ ไอ้หลานรหัสสุดที่รักก็โยนให้เขาไปคุยกับ 'เพื่อน' ที่บอกว่าเป็นนักเขียนการ์ตูน
เขาก็ว่าก็คงคุยปรึกษางานตามปกติ อย่างที่เคยมีใครหลายคนมาคุยด้วย
ทว่า...สำหรับหวาย เขาไม่อยากให้มันจบแค่เรื่องงาน
ชายหนุ่มผู้มีความพยายามดี(เกินเหตุ) อย่างทัศน์เทพจึงไม่อยู่เฉย ก้าวต่อไปเพื่อความสัมพันธ์อีกขั้น
โดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันจะรู้ตัวเสียด้วยซ้ำ...
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
วาดด้วยใจ ลงท้าย..ที่รัก
โดย เอื้องอลิน
สำนักพิมพ์ อรุณ
ราคา ไม่รู้
หน้าปก ยังไม่เห็น
อยากโฆษณาก่อน มีอะไรมั้ย 
(อีนี่เกรียน...)
เรื่องก็เกี่ยวกับการ์ตูนไทยแหละค่ะ ไม่เชิงว่าฮาวทูการ์ตูนวาดไง คนเขียนไม่โปรขนาดนั้น (ฮา)
มันพูดถึงเรื่อง "ความเป็นไทย" ในการ์ตูน ที่ผู้ใหญ่หลายคนบอกว่าอยากให้มันมีจังเล้ย
แต่พอถามกลับไปว่า แล้วมันคืออะไรล่ะ...ก็ไม่มีใครตอบเสียที
คนเขียนก็เลยขออนุญาตคิดในแบบตัวเองก็แล้วกันเนาะ
ส่วนอื่นๆ ก็มีสภาพสังคมในเน็ทที่หลายๆท่านเคยคุ้น
อ่านๆ ไปแล้วเดจาวูก็ไม่ผิด เพราะเหตุการณ์พวกนี้มันเกิดขึ้นบ่อยๆ อยู่แล้ว (หัวเราะขื่นๆ)
ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนามปากกาอีกนามปากกาหนึ่งของจตุรดา
เป็นแนวนิยายอีกแนวที่อยากจะลองเขียน และได้รับโอกาสจากสนพ.อรุณรวมถึงบ.ก. ที่ช่วยตรวจทานชี้แนะ
เลยได้เขียนนิยายร่วมสมัย หลังจากที่อ่านและโตมากับนิยายแบบนี้
ขอบคุณพี่สาวและเพื่อนๆ นักวาดทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นภาพประกอบ ปกนิยายหรือคอมิค
ที่กรุณาเปิดเผยชีวิตบัดซบในการทำงานให้เราฟัง จนเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องนี้
หวังว่ามันจะทำให้ช่องว่างระหว่างคนไม่อ่านการ์ตูนกับคนการ์ตูนมันใกล้กันเข้ามาอีกนิด
เพราะการ์ตูน...ไม่ใช่แค่เรื่องของเด็กๆ จริงไหม ?
อยากเป็นเทพีโต๊ะดราฟที่มีราชรถพาหนุ่มแว่นหล่อมาเสยถึงที่
#1 By Firstchildren on 2008-07-17 02:36