Chaturada's Blog ~ แท่นประดิษฐานแห่งเทพหมี

ค้างไว้นานๆ ลืมๆ มันเหอะนะ - -"

ตอนไปฝนตกค่ะ ตกพรำๆ ตลอดทางเลย แล้วเราก็ไม่ได้นอนทั้งคืน แบบว่าจะต้องตื่นกันตอนตีสาม แล้วเรานอนแต่หัวค่ำไม่ได้ ก็เลยบอกทุกคนว่า เออ นอนไปเหอะ เดี๋ยวเราอยู่ปลุกเอง พวกพี่ชายคือพี่เต้กับพี่วุฒิ(เพื่อนพี่เต้ เป็นเจ้าของรถ) ก็เลยนั่งดูหนังกัน เปิด CSI ดู เราก็นั่งแช็ทไป พิมพ์งานไป (ส่วนใหญ่จะนั่งกรี๊ดกร๊าดคุณโฮราชิโอ้มากกว่า ดูไมอามี่น่ะค่ะ เป็นตอนที่ทำงานร่วมกับนิวยอร์คพอดี) คุยไปแล้วก็ดูหนังไปด้วย ตาเกือบปิดแล้ว เบลอโคตรๆ แต่พอได้เวลาก็ลุกไปปลุกทุกคนค่ะ ก็เตรียมออกเดินทางกัน เรานั่งกระบะหลัง พบว่า...นอนไม่หลับ มันเด้งๆ ตลอด ไอ้น้องเราสองคนมันหลับได้ เก่งมาก กระนั้นก็ได้ไปงีบใหญ่ๆ แน่ะ

มาตื่นอีกทีก็เกือบๆ ระยอง จันทบุรีแล้ว (ฮา) ตื่นมาฟ้าฉ่ำเชียว เห็นภูเขาลิบๆ รู้สึกดีมากเลยที่ออกจากกทม. มาได้ เบื่อตึก เบื่อคน อยากอยู่ในที่แบบนี้ใจจะขาด ขออย่างเดียวมีเน็ท ชีวิตรอดแล้ว 555

เมฆสวยดีจัง

ก่อนหน้านั้นเกิดอาการเมารถค่ะ ...เมาหนักมาก เพราะนอนไม่พอด้วยมั้ง เลยย้ายไปนั่งข้างหน้า (ถึงได้ถ่ายรูปไง) แต่ถ่ายมากก็ไม่ได้ กำลังจะตาย เวียนหัวสุดๆ ว่าแต่เคยบอกไว้หรือยังคะว่าเป็นพวกเมารถง่าย แต่อย่างอื่นไม่ค่อยเป็น พวกเรืออะไรไม่ค่อยเป็น ยกเว้นตอนอยู่ใต้ท้องเรือจักรีฯ ตอนมีพายุ รู้สึกว่าโลกมันหมุนโคลงๆ ว่ะ

เมฆลอยคล้อยต่ำ

พอได้มองทางอาการก็เริ่มดีขึ้น นั่งคุยโน่นคุยนี่เป็นระยะ เห็นอะไรข้างทางมากมาย ตอนทางไปท่าเรือเฟอร์รี่ เจอป่ายางสวยๆ แต่ไม่ได้ถ่าย เพราะเมา 555 อนาถจริงเรา เพราะกล้องมันไม่ใช่แบบ DSLR กว่าจะโฟกัสได้ ส่องนานมาก แทบแดดิ้น เวียนหัวมากๆ เลยจากท่าเรือลึกเข้าไปก็จะเป็นอนุสรณ์ยุทธนาวีเกาะช้างค่ะ อยากไปดู ทว่าต้องแข่งกะเวลาเลยไม่ได้ไปเลย กี๊ซ เศร้า

ท่าเรือก็ฉ่ำๆ ค่ะ เท้าเลอะโคลนด้วยตอนจะไปห้องน้ำ 555 เลยต้องล้างเสียนี่ (ดีที่ใส่แตะไปนะ เฉอะแฉะแบบนี้สบายหน่อย ไม่ห่วงรองเท้า มีรูปน้องหมาที่ท่าเรือด้วยล่ะค่ะ น่ารักดี (ก็ว่าน่ารักไปหมดแหละวะ)

น้องหมา...

ต่อไปจะพาไปดูท่าเรือค่ะ

.

นี่ค่ะท่าเรือเฟอร์รี่

.

.

.

.

.

.

.

ซะที่ไหนเล่า!

เรือประมงน่ะ เอาใหม่ๆ

ท่าเรือจริงๆ อยู่ทางขวาค่ะ แต่ไม่ได้ถ่ายมา
เอ๊ะ นั่นมีอะไรอยู่บนฟ้า...

โอ้พระเจ้า ไม่นะ ไม่ ไม่...

มะ..มันคือ

.

.

บ้านเอ็งสิ!

แค่นกน่ะค่ะ (ฮา)

เป็นการขึ้นเรือเฟอรรี่ครั้งแรกในชีวิตค่ะ ปกติเคยนั่งแต่เรือด่วนเจ้าพระยา เรือยอร์ชแล้วก็เรือหลวง (เรือรบน่ะแหละ) มันเคลื่อนอืดๆ อารมณ์เดียวกับรถ 110 เลย พับผ่าสิ

ถ่ายจากหน้ารถตัวเอง

นี่พี่ชาย (ใช้ความสามารถส่องเอาเองนะคะ 555)

แล้วก็มาถึงเกาะช้าง แต่ขี้เกียจแปะรูปให้ดู เอาเป็นว่าแปะเฉยๆ เล่าโดยสังเขปละกัน มันไม่มีอะไรมากมายเท่าไหร่

ที่หนึ่งที่เราไปดูที่พัก แต่ห้องไม่ค่อยดีเลยไม่เอา
ทว่าวิวสวยมากมาย มีอัลเซเชียนด้วย หล่อออ
ถ่ายไว้ แต่ขี้เกียจแปะ (ซะงั้น)

สองภาพจากจุดชมวิว

.

อันนี้เป็นทางน้ำจืดค่ะ เป็นลำธารไหลมาจากในภูเขา
เป็นที่แบ่งเขตที่พักด้วยนะ น่ารักดี

พลับพลึงระหว่างทางเดินไปบ้านพัก

ก่อนหน้านั้นไปนั่งทานข้าวกันที่ร้านอาหารของที่พัก ก็โอเชค่ะ อร่อยใช้ได้ ทว่าเราได้สิ่งที่นอกเหนือกว่านั้นมาค่ะ เปล่า ไม่ได้ซึ้งขนาด "ได้ความประทับใจ ซาบซึ้งตรึงตรา" ทว่า เราได้ รปภ. ส่วนตัวมาหนึ่งค่ะ!

เธอคือนังลำไย หมาจรจัดที่หลงเข้ามาอยู่ในที่พัก แล้วก็เดินตรวจตราความสงบเรียบร้อยให้ ไม่รู้ทำไมมันถูกใจบ้านเราหนักหนา ถึงขนาดมาเฝ้าที่บ้านทั้งวันทั้งคืน มีอะไรผิดปกติมันก็เห่าก่อนตัวแรกเลย (ที่บ้านเรียกเธอว่าคุณลำไยค่ะ)

นี่ก็อีก มาฝังตัวอยู่ใต้ฐานบ้านที่พัก - -" ชื่ออะไรไม่มีใครรู้ แต่เรียกไอ้แดง รปภ. หมายเลขสอง มันนอนอยู่ตรงนั้นทั้งกลางวันกลางคืน เอ้อ มีตอนเช้าไปเดินเที่ยวเป็นเพื่อนเรา น่ารักจริงๆ

ส่วนนี่คือหมาที่พักข้างๆ ชื่ออะไรไม่รู้ รู้แต่หน้าตาเหมือนนังนิลวดี ศรีหมา ที่บ้าน เลยตั้งชื่อว่านังนิล ว่าแต่พอเรียกนังนิลมันก็ยังเสือกวิ่งมาหาอีกแน่ะ - -" หมาพวกนี้นี่หน้ามึนจริงๆ

ที่นอนคุณลำใยเขา

.

.

.

.

เช้าแล้วจ้ะ พักหนึ่งคืนก็กลับ แวะเที่ยวระหว่างทางต่อ

ภาพเป็นโหมดต่างๆ ในกล้อง แต่ชิหาย...ไม่เหมือนจริงสักอัน
เลยว่าจะมีโครการถอยกล้องใหม่ในไม่ช้านี้
ไว้เท่าไหร่ก็เท่ากับมีเงินเมื่อไหร่น่ะแหละ กล้องแพงมาก 55
ซื้อทีจนเลย TwT

.

ตื่นแล้วจ้า...ตื่นเช้ามาก ไปเดินเล่น แม่ไม่ยอมเดินด้วย เราเลยไปเดินเล่นกะน้องหมาทั้งหลาย (เยอะมาก) ก่อนหน้านั้นตอนเราหลับไปแล้ว ห้าทุ่ม เพื่อนโทรมา เรื่องนัดเลี้ยงรุ่น มันถาม

"จตุอยู่ไหนอะ คุยได้ไหม"

"อยู่เกาะช้าง แต่คุยได้"

"ทำไรอยู่ รบกวนป่าว"

"นอน แต่ตื่นแล้ว เพราะโทรศัพท์มา" (มึงก็รบกวนกุแล้วนี่ เอาสิ ตามสบาย)

.

แล้วก็เจรจาพาทีเรื่องเลี้ยงรุ่นกันไป แล้วก็หลับต่อ หลับสบาย แต่ตื่นมาแอบไอ เพราะแพ้แอร์ค่ะ หนุ่มๆ ฟังไว้นะเคอะ ถ้าคิดจะขอจตุรดา เรือนหอต้องเป็นที่ๆ มีอากาศบริสุทธิ์ ใกล้แม่น้ำลำคลองสะอาดๆ เป็นสวน และเป็นบ้านไม้ยิ่งดี (ฮา ใครเขาจะขอเอ็งวะ)

ออกไปเดินเล่นกะน้องหมา น้ำลงเยอะมาก เลยออกไปไกลๆๆๆ ไกลมากกก จนถึงแถบโขดหิน บรรดาน้องหมาที่เป็นซิเคียวริตี้ส่วนตัวของข้าพเจ้าก็มานั่งๆ นอนๆ เล่นเป็นเพื่อนเรา คนแถวนั้นที่มาพัก ต่างมองอย่างประหลาดใจ เพราะว่าเราตั้งกล้อง + ขาตั้ง ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ มีน้องหมารายล้อม - -" มีรายหนึ่งถึงกับเข้าใจผิด ว่า

"อ้าว นี่ไม่ใช่หมาที่บ้านเหรอคะ"

"เปล่าค่ะพี่ หมาที่นี่ มันตามหนูมาทั้งวันทั้งคืน" (ฮา)

นี่ชื่อคุณเตี้ย (เรียกเอง)

นี่ชื่อหนูดำ เรียกเองอีก แม่งเอ๊ย ดำจนถ่ายตาไม่เห็น - -"

สามทหารหมา

คุณลำไยขุดโพรง

อยากพากลับบ้าน เธอน่ารักมากๆ
เราไปที่หาดหินตอนน้ำลง ไกลมาก ถ้าเราไม่กลับ เธอก็จะเล่นรอเราแถวๆ นั้น
รักนะคุณลำไย

ฟ้าที่ถ่ายจากเรือเฟอร์รี่ค่ะ

นี่ที่ๆ แวะ สวนสนจ้ะ ไปเล่นน้ำทะเล เล่นเรือกล้วย และเกือบตายเพราะเมาเรือ
ดันไปนั่งเรือที่เขาลาก แม่งกระแทกเจียนตาย กินไรไม่ลงไปครึ่งชั่วโมงได้
ทรมานๆ TwT อยากได้หนุ่มมาปลอบ หาไม่มี

ขอปิดท้ายด้วยรูปที่ชอบที่สุดก็แล้วกันนะคะ

ท้องฟ้า...

ถ่ายจากบนผืนน้ำค่ะ